رضارفیع،نویسنده، طنزپرداز، روزنامه‌نگار ومجری تلویزیون است.
رفیع که دانش آموخته زبان و ادبیات فارسی می باشد سال‌ها در مطبوعات فعالیت مستمر داشته است. حضور او به عنوان سردبیر و مجری در برنامه قندپهلو باعث محبوبیت و شهرت بیش از پیش او شد.

فعالیت در مطبوعات

محمدرضا رفیعی زاده،معروف به رضا رفیع، در سال ۱۳۷۶ مجله‌ای به نام «ماهنامه دنیای طنز» را منتشر کرد که سردبیری آن را نیز خود بر عهده داشت. از سال ۷۹ نیز تا آخرین شماره هفته نامه سیاسی “گُل آقا” در آبانماه ۱۳۸۱، سمت سردبیری و مسئولیت تحریریه آن به نام او رقم خورد.

حضور در تلویزیون

رفیع از سال ۱۳۸۹ اجرای برنامه طنز سیاسی و فرهنگی «پاتوکفش اخبار» در برنامه صبحگاهی «سلام تهران» شبکه تهران که تا خرداد ۱۳۹۴ ادامه داشت و اجرای برنامه ادبی «هفته نامه» در روزهای جمعه درشبکه آموزش که با محوریت طنز و لبخند بود، از اولین‌های حضور او در تلویزیون بود.

قندپهلو؛حضور خانمهای طنزپرداز در صداوسیما

برنامه قند پهلو ایده‌ای متفاوت بود که به سردبیری و اجرای رضا رفیع، و با حضورناصر فیض و شهرام شکیبا به عنوان کارشناس داوری در حوزه مسابقه شعر طنز، در شبکه آموزش خوش درخشید.

پس از پخش سری اول قندپهلو در ماه رمضان ۱۳۹۲ و استقبال مردم، سری دوم آن در زمستان همان سال ضبط و پخش شد.

در این برنامه برای اولین بار حضور خانم‌های طنزپرداز را در قاب تلویزیون شاهد بودیم. ترکیب چاشنی طنز به همراه ادبیات خاص برنامه و آیتم‌های متفاوت از ویژگی‌های منحصر به فرد این برنامه بود.

پس از پخش زنده قندپهلو ویژه سال تحویل، سری سوم قندپهلو نوروز ۱۳۹۳ پخش شد. چهارمین دوره آن،رمضان ۱۳۹۳و پنجمین دوره اش با حضور طنزپردازانی از ایران،تاجیکستان و افغانستان، نوروز ۱۳۹۴ پخش شد.

این برنامه بارها از شبکه‌های مختلف سیما بازپخش شد. پس از قندپهلو، رفیع به شهرت و محبوبیت بیش از پیش رسید.

در ادامه،گفتگوی غلامرضاهاشمی فرد با این هنرمند طنزپرداز را بخوانید یا بشنوید.

🎙هاشمی فرد :آقای رفیع، قبل از هرچیز خیلی ممنونم از فرصتی که به ما دادید.

🗣رفیع:خواهش می کنم.

🎙هاشمی فرد : شما سالهاست که در زمینه مطبوعات فعالیت مستمر دارید و…

🗣رفیع: هم مستمر و هم مستقر!

🎙هاشمی فرد: کمی به عقب برگردیم،به دوران دبیرستان که شما مطالب طنزی رو می نوشتید با عنوان ” نشنو از نی” ، که به طور روزانه در تابلوی اعلانات مدرسه نصب می شدند.

🗣رفیع: بله دوران طنزنویسی غیررسمی من به دوران دبیرستان برمیگرده. من شناخت علمی از ذوق و استعداد خودم نداشتم.اما از اواخر دوران دبیرستان متوجه شدم به این بیماری که در من وجود داردمی گویند “طنزپردازی” و اگر بخواهم عالمانه با این استعداد خدادادی برخورد کنم منتهی میشه به مقوله ای به نام طنز که خود شاخه ای در حوزه ادبیات است.بخصوص در ادبیات معاصر و مشخصا پس از مشروطه که طنز جایگاه ویژه ای در مطبوعات پیدا کرده بود.از دوران دهخدا بود که طنز به مقوله ای ژورنالیستی و قابل توجه تبدیل شده بود.

🎙هاشمی فرد: به مطبوعات اشاره کردید، شما سردبیر بسیاری از روزنامه ها و مجلات طنز بودید.

🗣رفیع:بله،بنده تجربه سر دبیری مجلاتی از جمله مجله “گل آقا” رو دارم. این روند ادامه داشت تا امروز که زلف مطبوعات را به رسانه های بصری گره زدیم.حضور ما بواسطه شعر و ادبیات و طنز در تلویزیون اتفاق خوبی بود که به زعم مخاطبین هم کار بدی نشد.

🎙هاشمی فرد: و بخصوص برنامه قندپهلو که بسیاری معتقدند ایده منحصر به فردی دارد که قبل از آن نمونه ای در تلویزیون به این شکل سابقه نداشته است.

🗣رفیع: درسته، برنامه قند پهلو هیچ نمونه داخلی و حتی خارجی ندارد چون ما به گنجینه ادبیات فارسی تکیه کردیم که پیشینه بی مانندی دارد و بنابراین نتیجه کار هم منحصربه فرد و یگانه شده بود.

🎙هاشمی فرد: از زمانی که آقای سهیل محمودی آن جمله ی معروف را به شما گفتند،اینکه ” قدر قلم طنزت را بدان” تا الان که بسیاری اذعان دارند در زمینه طنز از محبوب ترین ها هستید،کار کردن در جامعه ای که مردم آن به داشتن روحیه طنزپردازی شهرت دارند، دشوار نیست؟

🗣رفیع: در طول تاریخ،دوره های تلخ و سختی بوده است که مردم ما به مدد همین روحیه طنزپردازی، از پس مشکلات برآمدند. در فرهنگ ما گفته شده که حزن و اندوهت باید در درونت بماند و شادی تو هست که باید با بقیه تقسیم شود. در ادبیات کلاسیک هم وقتی دقت کنیم می بینیم که حافظ، مولانا، سعدی ،خیام و دیگر بزرگان، ما را به شادی دعوت کردند. بنابراین در چنین جامعه ای نشاندن لبخند روی لبان مردم کار ساده ای نیست. ولی بحمدلله مسوولین ما آنقدر گافهای زیادی می دهند که برای ما سوژه های طنز می سازند!

🎙هاشمی فرد: حالا که صحبت از مسوولین شد، نگاهی بندازیم به برنامه ای که از سال ۱۳۸۹ از شبکه تهران اجرا می کردید. برنامه طنز سیاسی به نام «پاتوکفش اخبار». پیش آمده که مسوولین به واسطه رنجش از سیلی نقد، پا توی کفش شما کنند و برنامه با مشکل روبرو شود؟

🗣رفیع: اگر مسوولینی که آزرده میشوند با یک ” سیلی نقد” راضی بشوند با ما تسویه کنند راضی هستیم! البته مزاح بود… وقتی مسوولین متوجه بشوند هدفتت نقد سازنده در جهت بهتر شدن اوضاع کشور است، زبان ما برایشان قابل تحمل تر می شود. مثل کسی که لکه روی لباس سفید دیگران را می بیند و به او هشدار میدهد، ما هم به نوعی نهی از منکر می کنیم.در اوایل موارد بسیاری بوده است که به بنده گله میکردند و حتی به صورت مکتوب تذکراتی داده شد که در مسیر نقد طنازانه، دست به عصا راه برویم.

🎙هاشمی فرد: عکس العمل شما در چنین شرایطی چه بوده است؟ دست به عصا راه رفتید یا با همان دست فرمان ادامه دادید؟

🗣رفیع: ” گل آقا” جمله معروفی داشت که می گفت “باید گاهی فتیله مسائل سیاسی را پایین بکشیم”. ما هم بنا به موقیعت گاهی لازم میشد متناسب با مسیر و جاده ای که در آن قرار می گرفتیم،سرعتمان را کم و زیاد کنیم که نهایتا بتوانیم به سمت مقصد در حرکت باشیم.مقصد و هدف ما به عنوان طنزپرداز،بیدار کردن حکومت،دولت و مسوولین است؛پس به فراخور مسیر و شرایط،با سرعتهای متفاوت به حرکتمان ادامه خواهیم داد.

گفتگو: غلامرضاهاشمی فرد
عکس: معصومه کاظمی

  • نویسنده : غلامرضاهاشمی فرد
  • منبع خبر : همسونیوز