سایز متن   /

به گزارش ایسنا، در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۰ آمریکا با پرتاب یک ماهواره با نام “ساموس”(SAMOS -Satellite and Missile Observation System) که ماموریتش “نظارت بر سامانه‌های موشکی و ماهواره” بود عملا و رسما باب پرتاب ماهواره‌های جاسوسی را باز کرد.

البته سابقه این ماهواره به سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ بر می‌گردد زمانیکه هنوز حتی اسپوتنیک-۱, نخستین ماهواره جهان به فضا پرتاب نشده بود. فکر طراحی و ساخت ماهواره جاسوسی ساموس به عنوان بخشی از برنامه حفاظتی نیروی هوایی در سال ۱۹۵۶ ارائه گردید. این برنامه بعد از آغاز عصر فضا در اکتبر ۱۹۵۷ صورت جدی‌تری به خود گرفت بطوریکه بودجه‌ای ۱۰۸٫۲ میلیون دلاری(اگر بخواهیم محاسبه به روز داشته باشیم معادل ۰٫۹۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۸) برای آن اختصاص یافت.

ساموس که به لحاظ فنی توانایی عکسبرداری از اهداف مورد نظر را داشت, توسط کارشناسان شرکت لاکهید و به سفارش ارتش آمریکا طراحی گردید. ساموس-۱ بر پایه موشک “آجنا” با طول حدود ۶ متر, قطر ۱٫۵ متر و وزنی تقریبی ۲ تن ساخته و با یک موشک از نوع اطلس به فضا پرتاب شد. این ماهواره می‌توانست جدا از تحرکات نیروی پیاده, سیستم‌های حمل و نقل, سامانه‌های موشکی, تاسیسات نظامی و غیرنظامی طرف مقابل را مرتبا زیر نظر داشته باشد.
در آن زمان کلیه اطلاعات مربوط به این ماهواره مخفی نگه داشته می‌شد به همین دلیل در مورد وضعیت و فعالیت آن خبری منتشر نشد اما به گفته کارشناسان چند ماهواره اولیه ساموس در رسیدن به اهداف تعیین شده ناکام ماندند و نتوانستند ماموریت خود را به انجام رسانند و تنها حدود یک سال بعد, سری دوم ماهواره‌های ساموس توانست در مدار قرار بگیرد و کارش را با موفقیت به انجام برساند.
بر پایه تجربه‌های به دست آمده, ارتش آمریکا بعدا ماهواره دیگری ساخت و امروز این “چشمان نامحرم” کلیه فعالیت‌های کشورهای دیگر را می‌نگرند.

انتهای پیام

(Visited 44 times, 1 visits today)
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی